این آبها که ریخت فدای سرت که ریخت
اصلا فدای ام البنین مادرت که ریخت

گفته خدا دو بال برایت بیاورند
درآسمان علقمه بال وپرت که ریخت

اثبات شد به من که توسقای عالمی
برخاک قطره قطره ی چشم ترت که ریخت

طفلان از اینکه مشک به دست تو داده اند
شرمنده اند بازوی آب آورت که ریخت

گفتم خدا به خیر کند قامت تورا
این قوم غیض کرده به روی سرت که ریخت

وقت نزول این بدن نامرتبت
مانند آب ریخت دلم پیکرت که ریخت

معلوم شد عمود شتابش زیاد بود
مانند آب ریخت دلم پیکرت که ریخت

اما هنوز دست تورا بوسه می زنم
این آبها که ریخت فدای سرت که ریخت
علی اکبر لطیفیان

* اشعار محرم